ok. 1200 słów

Otóż hasło SEMPER IN ALTUM do dzisiaj jest wymalowane na frontonie auli I Liceum im. Bartłomieja Nowodworskiego, zbudowanego pod koniec XIX wieku w galicyjskim podówczas Krakowie.

Fakt jest, że do tego Liceum (wtedy pod nazwą Gimnazjum św. Anny) uczęszczał mój dziadek, syn rolnika z podkrakowskiego Głogoczowa,który maturę zdawał w razem z tak znanymi w Galicji oraz w Polsce postaciami jak: Estreicher Stanisław, Hr. Szeptycki Kazimierz, Mehoffer Józef, Turnau Jerzy oraz Stanisław Wyspiański, autor wspaniałego „Wesela”. (Mój dziadek Andrzej musiał zmienić nazwisko z chłopskiego Strzępek na Głogoczowski, by móc zacząć karierę dr iuris UJ w 1892 roku – by the way.)

Będąc zobowiązanym niejako „rodzinnie” by trzymać poznawczą linię, ówczesnej Młodej Polski (której „głównymi ośrodkami życia literacko-artystycznego stały się Kraków i Lwów, dużego znaczenia nabrało również Zakopane”), z okazji nadchodzącego Nowego Roku Wszystkim Wam życzę zachowania tej mej, wyuczonej już w liceum SEMPER IN ALTUM tendencji życiowej.

Jednocześnie składając Wszystkim życzenia, by w tym Nowym Roku starali się spychać w KLOACZNY DÓŁ realizowane przez wszystkie Kościoły zalecenie Szawła alias Pawła, samozwańczego 13 APOSTOŁA ukrzyżowanego Jezusa, który w jego imieniu głosił taką oto OB(R)ŻYDLIWOŚĆ:

„Bóg wybrał właśnie to… co (umysłowo) niemocne, aby mocnych (rozumem) poniżyć; … i TO, CO NIE JEST, WYRÓŻNIŁ BÓG, BY TO CO JEST, UNICESTWIĆ, tak by się żadne stworzenie nie chełpiło wobec BOGA STWORZYCIELA POZNAWCZEJ NICOŚCI oraz OBŁUDY.”

Do powyższych Życzeń w ostatnich dwóch tygodniach „doczepiły sie” dwa ciekaweDodatki.

Dodatek 1:

Wprowadzający mnie, przed nieco ponad ćwierćwieczem na etat akademickiego filozofa na WSP (obecnie „Akademii Pomorskiej”) w Słupsku, kolega Eugeniusz Zinkiewicz, były działacz „I Solidarności” a obecnie aktywny współpracownik „Myśli Polskiej”, którego artykuły są publikowane także w j. francuskim, nadesłałtaką oto moją „laurkę”, z prośbą bym ją szerzej rozpowszechnił. Co niniejszym z ewidentną chęcią czynię, zwłaszcza że zbliża się 82 rocznica mego prenatalnego poczęcia, z pojedynczej komórki zygoty.

Nietypowy intelektualista

Warto wspomnieć, że Marek Głogoczowski jest postacią charyzmatyczną. Wyjaśnić trzeba, że w okresie realnego socjalizmu został zaocznie skazany na karę więzienia w tak zwanym procesie kulturystów, czyli ludzi, którzy przez „zieloną granicę” (przechodząc granice tatrzańskimi szlakami) z narażeniem życia sprowadzali do Polski zakazaną literaturę. Marek mając azyl polityczny i na jego podstawie legalnie mieszkając w USA, po latach wrócił do Polski. Rozpoczął pracę na jednej z polskich uczelni w charakterze wykładowcy. Na uczelni był postacią szanowaną za patriotyczną postawę. Za powrót z USA do Polski. Za śmiałe, odważne głoszenie poglądów politycznych dotyczących konieczności zachowania świeckości państwa polskiego oraz głośno wyrażany sprzeciw budowaniu w Polsce kapitalizmu kompradorskiego.

Marek był zaprzeczeniem obrazu wątłego, drobnego intelektualisty. Obrazu przeciętnego polskiego naukowca i intelektualisty. Fizycznie to był potężny facet! Góral o budowie atletycznej i sile drwala… Aktywny taternik, alpinista i himalaista w jednym. Przy jednocześnie bardzo zrównoważonym łagodnym charakterze.

Dzięki takim ludziom jak Marek, przemytnikom zakazanej w Polsce literatury, oprócz paryskiej „Kultury” stałem się między innymi właścicielem wydanej na Zachodzie z końcem lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku w języku polskim niezwykłej książki autorstwa Milovana Djilasa Nowa klasa. Autor trafnie dowodził, że nowa klasa odstępując od swych zasad ideowych doprowadzi do upadku z mozołem budowanego socjalizmu.

Eugeniusz Zinkiewicz (Gdańsk 26.12.2023)

Dodatek 2:

Stymulowany pojawieniem się 16 grudnia na WPS kolejnego tekstu o złowrogim wpływie na Polskę ZOG (Zionist Occupied Government) rozpowszechniłem na tym mini-portalu me szersze uwagi nt. konieczności istnienia w Kosmosie „odwiecznej zoon-żywiny”. I internetowy osobnik o nicku „Światowid” tak te me uwagi skomentował:

Napiszę tak, Pan niczym nie różni się w dogmatyzmie od tych”talmudycznych żydów Darwinizmu”. Odrzuca Pan JAHWE, ale robi sobie w miejsce niego inną siłę nadprzyrodzoną, którą chce Pan nazywać „zoon-żywiną”, która ma być Pana zdaniem równie wieczna jak JAHWE, półświadoma czy tam ćwierćinteligentna, nieważne.

I dalej tenże Świato(Niedo)wid kontynuował:

Problem pana „naukowego” podejścia polega na dokładnie tym samym, co problem z judaistycznymi i postjudaistycznymi SEKCIARZAMI kreacjonizmu. (…) Aktualnie ludzie, którzy zajmują się nauką są bliscy konsensusowi, że do powstania życia na ziemi nie była potrzebna Kometa Głogoczowskiego, wystarczyło to, co na Ziemi już i tak było. (…) Jak na razie podejście naukowe nakazuje analizę tego, co MOGŁO się dziać w „maszynie losującej” i jakie procesy chemiczne i zjawiska fizyczne mogły wspomagać powstanie życia.

Na co odpowiedziałem, dość nieuprzejmie, możliwie krótką, wywodzącą się od Arystotelesa argumentacją spisaną przeze mnie akurat w grudniu br. w języku rosyjskim:

„Eee, BĘCWALICIE Hipolicie o nicku Świato(Niedo)wid. Sami nie wiecie dlaczego żyjecie. Bo jest w Was ta METAFIZYCZNA SIŁA,którą Schroedinger nazwał neg-entropią, a ściślej PRZECIWENTROPIĄ.

Co ten NAUKOWY AMERYKAŃSKI brak rozróżnienia między zywymi i nieożywionymi przedmiotami powoduje?

Napiszę Wam po rosyjsku bo akurat w tym „zakazanym” języku coś na maszynce wyklepałem. Oto te moje mini-argumenty, przetłumaczone na j. polski:

Arystoteles już 4 wieki przed Jezusem podkreślał że żywe przedmioty różnią się od tych nieożywionych obecnością DUSZY (etymologicznie od słowa DUSZENIE). Otóż wymuszone Duszeniem się ODDYCHANIE jest jedną z form cyklicznego się ODŻYWIANIA, niezbędnego do odbudowy składników organizmu utraconych w trakcie jego funkcjonowania.  W XX wieku fizyk Edwin Schrödinger w swojej broszurze „Co to jest życie?” (1944) nazwał tę cechę, odróżniającą przedmioty ożywione od nieożywionych, neg-entropią (a dokładniej PRZECIWENTROPIĄ). Jest to najbardziej ogólna koncepcja arystotelesowskiej przeciwentropicznej duszy, zmuszającej organizmy do samoodżywiania się, absolutnie niezbędnego do ich życia przez długie okresy czasu.

W połowie XX w. zrozumienie zasady działania Schrödingera PRZECIWENTROPII uzupełnił biolog i psycholog z Genewy Jean Piaget sugestią, że to ZJAWISKO ma charakter METAFIZYCZNY (o tym powiedział mi, niemal w tajemnicy, w 1972 roku mój nauczyciel historii nauki Roger Hahn z Uniwersytetu w Berkeley, USA). To biologiczne zjawisko polega na cyklicznej, spontanicznej ODBUDOWIE Z NADKOMPENSACJĄ („la reéquilibration majorante”) składników danego organizmu, które uległy uszkodzeniu lub zużyciu w trakcie jego funkcjonowania.

Co więcej, już w 1809 roku francuski przyrodnik Jean-Baptiste Lamarck w swojej książce „Filozofia zoologiczna” nazwał powyższe zasady przerostu/zaniku, zużywanych/nieużywanych narządów, PRAWEM BIOLOGII. Prawem, które wyjaśnia również tendencję do dziedziczenia cech WYUCZONYCH w dłuższych okresach życia. A to w trakcie krótkich okresów wymiany – oraz napraw – materiału genetycznego, możliwych dzięki seksualnym zbliżaniu się pomiędzy przedstawicielami tego samego gatunku. (Szczególnie w wypadku roślin, przez 2-4 pokolenia zmuszanych do wegetacji w b. stresowych dla nich warunkach, po takim kilkupokoleniowym „treningu” pojawiają się NAGLE tych roślin odmiany genetycznie się od reszty izolujące – deVries, 1911.) Skądinąd nie tylko struktury białkowe, ale także kwasy nukleinowe, DNA i RNA, biorące udział w rekonstrukcji często uszkodzonych narządów, regenerują się „z nadkompensacją”, co można zobaczyć pod zwykłym mikroskopem – Goldspink,1964; McClinck’s Nagroda Nobla w biologii, 1983).

Z punktu widzenia Arystotelesa-Schrodingera-Łysenki oraz Piageta modna od prawie 80 lat neodarwinowska teorią ewolucji jest NAUKĄ O NICZYM, jak podkreślał to mój mentor w tej dyscyplinie, francuski zoolog Pierre-Paul Grassé. Poniżej mała tabelka ilustrująca, że ​​ta Teoria Ewolucji w CAŁOŚCI opiera się na „naukach” Biblii, zwłaszcza na „naukach” sławnego św. Szawła alias Pawła:

 Zarysowana powyżej przeze mnie neodarwinowska nauka, pojawiła się zbiorowym wysiłkiem „uczonych, którzy zdradzili” („La trahison des clercs”, 1927) i posiada ona formę WIARY W TO, CO NIE JEST, ABY ZNISZCZYĆ TO, CO JEST. Oczywiście, cały ten, religijno-naukowy NIHILIZM zaistniał ku chwale stworzonego przez lud mojżeszowy sztucznego „Boga Jedynego”, któremu nadałem słowiańskie imię MENDOS.

Ponieważ zaś „nihil est in intellectu quod prius non fuerit in sensu”, jako Stary Belfer powtarzam – do końca aktywnego życia trzymajmy się mej szkolnej zasady:

Introduction + Part 1 of 3

3100 words + P.S.

Introduction

In September 2003 I delivered, at the World Public Forum Dialogue of Civilisations (WPFDC), held at the island of Rodes, an important speech, which became more widely known under the title RELIGIOUS ROOTS OF AMERICAN SUPERPOWER. Its text I find at present only at marginal websites “Amerika” and “esinislam”, and its Spanish version at “Academia.edu”. It was published at the quarterly “World Affairs” New Delhi (vol 7, no 4, 2003). In this Indian periodical (vol 7 no 2) one can find also my earlier literary achievement titled “Towards Merchant-Warrior Planetary Super-State”.

In this rarely quoted text, completed exactly 20 years ago, I prophetically wrote that “the very formulation of human rights contributed – and contributes – to the criminal corruption of our Euro-American culture, which inexorably evolves into brainless, ever more malignant ‘humanoid’ cancer. (…) The seven deadly sins of yore have become principal values of the modern world, dominated by an exclusively commercial ideology.”

These, known already to gentile Greeks and Romans DEADLY SINS (pride, greed, wrath, envy, lust, gluttony and sloth), after the rapid dismantling of the Soviet “Red” Empire, quickly mutated from the widely recognized “social evil” into an OVERT PRIDE of the Americanized West. We can observe this fact during numerous at prеsent Gay Pride Parades, and other manifestations exalting the LUST (lat. Luxuria) inherent to the LGBT movement. Ironically we may say that colors “Red” and “Blue”, symbolizing the American dominant “Democratic” and “Republican” parties, of which colors is composed the USA flag, are being reinforced by more “versatile” GLOBALIST BANNERS consisting of SIX COLORS of a RAINBOW “circumcised” of its natural SEVENTH violet timbre. Inspired by  this „abbreviated rainbow”, I propose to abbreviate the word ‘America’, into assembled from only 6 letters AMRICA – thanks to this linguistical microoperation at once we know about what we are going to talk about! (“I” in the title of this pamphlet about “‘I-Amrican’ efforts” is an abbreviation of terms like Imbecility, Idiocy, etc.) 

Below, the “supranational” LGBT banner at the entrance to the USA Embassy in Moscow

The very COMMERCIAL ORIGIN of this New Pride of the West, was explained by French Jewish journalist and politician Eric Zemmour during the TV interview with him. According to Zemmour a small but dedicated group of men of politics and of finance astutely exploited the widespread, in actual LIBERAL society, belief in the total EQUALITY of men and women. Profiting from this social psychosis they “pushed” the program of equalizing, in terms of the formal law, homosexual marriages with these heterosexual ones.

Zemmour rightly observed that in the case of heterosexual marriages, which original purpose was the assurance of the wellbeing of giving birth mothers and of their offspring, the very idea of equality man/woman is a LURE. Gay and lesbian marriages, assuring financial profits of their participants, similar to these of heterosexual ones, are not different from these marriages made not out of LOVE but out of BUSINESS. Only in France of today up to 30 % of all marriages are realized in order to permit to obtain, by aliens, of the desired by them the French nationality.

https://youtu.be/ZWy-DGztJW4

Eric Zemmour et Natacha Polony at French TV

As a professional philosopher, I have do add, to the questioned in this relatively short TV show, of the “sacred” at present dogma of equality of human sexes (and races), the opinion on this topics of the pre-christian philosopher Plato. Arguing in a very ZOOLOGICAL manner, in his “Republics”, he remarked that female dogs are equally efficient as male ones, while employed as guardians of the herd of sheep – so also in the human society, females apt for such work, might be equally efficient as male ones. But in general Plato insisted that THE INEQUALITY BETWEEN INDIVIDUALS is at the base of the SOCIAL HARMONY and JUSTICE. As recall us Wikipedia, this philosopher praised “the four virtues of a “just city” wisdom, courage, moderation, and justice. With all of these principles, classes, and virtues, it was believed that a “just city” (polis) would exist”.

The word ‘VIR’ designates in Latin someone of a MASCULINE gender. The glorification by ancient Greek of values, which are traditionally linked with “hombres con cojones”, implicitly suggests that behaviors which are commonly associated with the FEMININE gender (in particular the tendency for HYSTERIA, from ‘hystera’ – an uterus in Greek) have to be kept at bay in a healthy society. In particular the living in 17^th century, Jewish philosopher Baruch Spinoza has remarked “that in a society ruled by women, men would be ‘brought up to be inferior in ability’. That is, women in order to maintain power over men, would need to condition males to consider themselves less active and less rational than women, and to internalize ideas which reinforce their inferiority”.

Nearly exactly 350 years after this Spinoza’s prediction, my “comrade in arms” Israel Shamir (whom I visited briefly last summer, in his “family nest” in Kopperberg in Sweden), has published at Ron Unz Rewiew an interesting article “Unmanning the Man”. In it he “put flesh” to Spinoza’s antifeminist fears:

“Everywhere, all over the world, men are losing their place under the sun; it may be more than a coincidence that our freedoms vanish along with them.

Is there a method to this madness? (…) There is an understanding between the holders of power that feminised men are easier to control. Unmanning men is a linchpin in the reprogramming of mankind into an obedient herd, because strong men are unpredictable. Strong men are prone to rebellion, ready for sacrifice and primed for action. It is no coincidence that the enemies of Empire are all masculine males, be they Qaddafi, Castro, Chavez, Lukashenko, Putin – or Julian Assange. It appears the men have been targeted for elimination; the working ants need no sex.

As remarked it, already years ago, in the “Marianne” weekly, the outspoken French journalist Natacha Polony, the notion that “all humans are equal” is deeply rooted in the Christian religious origin of modern societies. This especially in the American one, which Declaration of Independence of 1776 contains this remarkable phrase: “(We consider as) self-evident, that all Men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable Rights.

Once again, a perceptive person notices that such statement is an OVERSIMPLIFICATION: we are created at the moment of the fusion of male and female haploid gametes into a diploid zygote cell, and already at that time our sex and race is decided for the rest of our life. As well as several genetically coded “acquired due to the civilized way of life” malfunctions of our organs (myopia, obesity, the propensity for autism, etc.), which we inherit from our parents and foreparents. Already the old Aristotle has remarked that “the smallest initial deflection from the truth is later on multiplied thousandfold”.In light of arguments of Eric Zemmur, the quoted above PROUD statement of the Declaration of Independence of USA is a LURE. Which fact soon had sinister consequences. In particular it contributed to the extermination, in the short 19 century, of the autochtonous Indian population of USA.

Part 1

The Hebrew Bible origin of the “LUMPEN LOGOS” of St Paul, the concealed porte-parole of the antique divinity called MAMMON

“There is neither Jew nor Gentile, neither slave nor free, nor is there male and female, for you are all one (sh-t*?) in Christ Jesus” – St Paul, Galatians/3-28

(*A friend to all is a friend to none – Aristotle, circa 330 years before Christ)

According to Fathers Founders of the United States, God created humans intrinsically equal one to another. This assertion of Masonic Builders of USA was constructed after the AUTHORITY of the author of a considerable part of New Testament, apostle Paul, a member “of the nation of Israel, of the tribe of Benjamin, a Hebrew of Hebrews; as to the Law, a Pharisee”(Phil. 3:5). From the history we know that his “13 Letters” had tremendous influence onto the nascent GLOBALIST Christian religion. Soon after the inclusion of writings of this “13th Apostle” into the New Testament – which happend soon after the Council of Nice in 325 AD – the “small” Paulus has became the PRACTICAL FOUNDER of the persisting until now Christian Church!

What kind of a SPIRITUAL STRENGHT emanated – and emanates – from writings of this self-appointed ‘vicar of Christ’?

It is known that future St Paul ignored texts of Gospels, which were completed decades after his death in 64/65 AD. And despite the frequently repeated assertion that he “was a Christian apostle who spread the teaching of Jesus”, in his “Letters” we find hardly a trace of these, strongly anti Pharisean, Jesus’ teachings. Why do churches cultivate this UGLY LIE, and what is the CENTRAL MESSAGE of this self-appointed apostle?

In “Acts” we read that he was “born in Tarsus and brought up in Jerusalem “at the feet of Gamaliel [and] taught according to the perfect manner of the law of the fathers” (Acts 22:3). What kind of a doctrine was teaching this famous “Pharisee doctor of halakha”? Wikipedia recalls “here is only a cryptic dictum, comparing his students to classes of fish”. Gamaliel divided his “fishes” in particular according to the wealth of their parents:

A ritually pure fish: one who has learnt and understood everything, and is the son of rich parents.

A ritually impure fish: one who has memorized everything by study, but has no understanding, and is the son of poor parents.

Issued from the Pharisee family, the young Saul evidently was considering as “impure” these numerous at his time “populist” leaders in his country, condemning the caste of Pharisees “which tie up heavy burdens and lay them on people’s shoulders, but they themselves are unwilling to move them with so much as their finger” (Mat. 23:4). Issued from a modest family, Jesus from Nazareth was such a dangerous personage, whose teachings were to be somehow put into oblivion. The best by an incessant laudation ofthe history of Jesus’ alleged “superhuman docility” (at the image of the proverbial ‘God’s lamb’), “who by his blood, shed for us on the cross, purchased us from sin, death, and Satan.” (Please notice that in the Gospel of Thomas –which was FORBIDDEN BY THE CHURCH at the time of insertion of “Letters” of Paul into the cannon of NT – there is not a single word about Jesus’ intention to commit such a repugnant act!)

Below I quote Paul’s principal CHURCH BUILDING IDEAS, proudly announced in the chapter 1 of “1 Letter to Corinthians”:

18 For the message of the cross is foolishness to those who are perishing, but to us who are being saved it is the power of God. 19 For it is written:

“I will destroy the wisdom of the wise;
the intelligence of the intelligent I will frustrate.”

20 Where is the wise person? Where is the teacher of the law? Where is the philosopher of this age? Has not God made foolish the wisdom of the world? (…) 25 For the foolishness of God is wiser than human wisdom, and the weakness of God is stronger than human strength. (…) 28 God chose the lowly things of this world and the despised things—and the things that are not—to nullify the things that are, 29 so that no one may boast before him (…).

For any persipacious person, not necessarily a philosopher, this TIRADE radiates with the unbelievable UGLINESS, demonstrating the MENTE CAPTUS nature of this “God’s slave” (in Polish “rab boży”, also in a sense of “God’s Rauber/robber”). As a “philosopher of this age” I am obligated to recall that Paul’s ‘LUMPEN LOGOS’ is an overt attack at the DIVINE REASON, the LOGOS of Greeks, which demands of mature humans to make enunciations in “internally rational way, ordered in agreement with principles of LOGICS.” I have to stress that anyone – be it Paul’s “God in his foolishness” – who marches beyond limits of logical reasoning, automatically positions himself among ordinary CRETINS, which do it, not noticing their idiocy. (By the way, the word ‘cretin’ was derived from old French chrétien – a christian – check your etymological dictionary!)

This TIRADE in “1 Corinthians 1”, loaded with enthusiastic assurances of the type “the intelligence of inteligent I-God will thwart!”, was in large extent copied from the Hebrew Bible, which rationality my colleague, Czech gnostic mgr. Jan Kozák from Prag, summarized in a following way:

From all cultures worshipping the arriving from below strength of a Snake, it was in judaism, in which was the most fully and most reliably elaborated the principle of substitution, whether exchange, of the right for left, upper for lower, internal for external, and the honest and true for deceitful and fake. The very theme of the substitution and turning of everything, which is great, noble and human, into something which is small, criminal and sinful, has become the proclaimed and glorified “sacral” principle. This up to the point that its study is easy.” (“Koreny…”, p.221)

It is thus entirely justifiable to denominate, the MATERIALLY present both in OT and NT “the God of Abram/Abraham, of Jacob/Israel and of Saul/Paul” by the term I-GOD, where “I” is the first letter of common words signifying Imbecility, Idiocy and of course Israel. Please notice that the vovel “I” is absent in Hebrew alphabet, so the REAL meaning of the term ‘I-God’ remains invisible for this alphabet customers. (Latin term ‘imbecilus’ denominates a physically weak person, necessitating a staff to walk; the Greek ‘idiot’ describes an asocial ignorant.)

Once we realize that the claiming to be a model of a SUCCESSFUL christian priest, St Paul was in fact a worshipper of I(i.e. Imbecile, Idiot)-God, we easily grasp the purpose of his “mission to gentiles”. It is explained in sentences, which begin and than end the TIRADE quoted above. In the first one we learn “the message of the cross (…) to us who are being saved, it is the power of God.”

As this “power of God”, radiating from the “beloved” by Christians cross is concerned, my Czech colleague from Prag, ironically commented:

“Crucifix, the cross which protects naive christians “against devil”, driving him away with the thought “you cannot do it yourself, but it is the very sanctity”, has its reciprocal, evidently insidious, visible in the Bible and explicating everything meaning: “I am yours – look I killed the Nazarean man, the man of gnosis at your honor! (…) The christian mass, during which the body of the sacrifice is consumed, and his blood is drunk, is thus the call of Jews to a sin, and to the participation in a murder, this with words “Let’s go to save us from the sin, let’s go to clean us”. “Sinners” united in this way fell under the might of this god of “sinners”, and this god says “I have swept away your offenses like a cloud, your sins like the morning mist. Return to me, for I have redeemed you” .(Isai. 44:22)

ThisMystery of the christian cross, surely facilitates the “spiritual life” of smaller and greater evildoers – and hence it is inviting them to repeat crimes so easily erasable from their memory.

The Mystery of Redemption, which become practicable once “Jesus was slain and hanged on a ‘tree’”, becomes entirely RATIONAL (from the Greek philosophers point of vue), once we see it in the light of statement, ending the quoted above TIRADE. In it Paul describes the most pleasing the I-GOD, activity of his own caste of Pharisees: “God chose the lowly things of this world and the despised things—and the things that are not—to nullify the things that are ( great, noble and human)”. It is an unashamed glorification of HYPOCRISY, which Jesus, known from Gospels, promised not to forgive to anyone!

Why do than churches of all kinds incessantly glorify this “Christian apostle who spread the teaching of Jesus”? The answer is very simple. Despite appearances of selflessness of his mission, Saul/Paul was a cunning Jewish businessman:“If we have sown spiritual seed among you, is it too much if we reap a material harvest from you?” (1 Cor. 9:11). Simply, it was the everlasting (?) DIVINITY of MAMMON, which was animating activities of this MENTE CAPTUS preacher of the New Faith.

Here I am not inventing anything new. Already the emperor Hadrian, in a letter to his nephew, ironically remarked that “Jews and rich Christians pretend to worship Unique God, but in fact they worship Mammon”. As a someone, who grew in the ultra catholic environment ofOld Cracow (PL), after ceasing to be a church goer at my age of 17, I was still a sympathiser of this religion.

And it was a real shock for me, I felt like hit in the back with a knife, when in my age of nearly 40, in september 1981 I’ve read the encyclical letter ”Laborem exercens” of the Polish pope John Paul II. It is centered on a biblical command “Dominate the earth and everythig which dares to move on it”, and it represents the devoid of whatever scruples, veneration of Mammon!

(Karol Wojtyła, probably never worked in his long career; the French sociologist of work, Alain Tourraine, during a conference in Geneva in 1984, called his ideology “neojudaism”.The still living dr Wada Półtawska, a close associate of pope John Paul II, has told my mother already quarter of a century ago that I am “an aggresive atheist”, once she read my brochure “Wojna Bogów” War of Gods, written in 1995 and than published in 3 editions, including the one in Slovakian.)

We are living at present in a period, during which the christianity – also in Poland – is slowly losing its grip on population. My “comrade in arms” Israel Shamir (converted from judaism to orthodoxy in 2004), represents views not so different from these of these of Karl Marx in “On The Jewish Question” from 1844. And he told me several times that the radiating, in particular from the “beacon of the Free World” in form of the USA, the ideology of LIBERAL DEMOCRACY is “a form of judaism, devoid of (visible) God”.

Post Scriptum. Mammon oriented activities of worshippers of I-GOD

During the meeting in 2013 of our group “Mut zur Ethik” in Switzerland, I became acquainted with the book indicated below, published in 2008:

During this meeting, we discussed the modern SOFT POWER methods, how to rip the population, of accumulated by it, modest riches. At this occasion I recalled the published only 12 years ago, David Irving’s formula for collecting Gold with the help of (I-)God:

This internationally known historian, in an interview in 2011 to “The Independent” noticed: “In around 1970, the Jews were advised by a [Jewish] PR firm to give it [Holocaust super event] one name, stick to that name, and stick to those figures and gradually you [Jewish oligarchy] will make billions out of this. That’s what happened.”

Only after this conference I realized that this Irving’s observation (which costed him a year of imprisonment in Austria), is an example of the truly antique method, of earning Gold thanks to appropriate sacrifices to God:

If we substitute in Irwing’s formula:

‘1970’ by ‘70 AD’ and ‘Jews’ by ‘Christians’;

‘Jewish PR firm’ by ‘St. Paul & Co.’;

‘Holocaust super event’ by ‘Christ crucifixion super event’ ; and

‘Jewish oligarchy’ by ‘Christian bishops’

We obtain as a result “Around 70 AD, Christians were advised by St. Paul and Co., to give to the Christ crucifixion super event one name, stick to that name, and stick to this figure – and gradually you Christian bishops will made out of this “innovation” tons of gold (filling in particular the Holy See caves).”

(Remark 2023. At the beginning of the present short pamphlet, I quoted the French publicist and politician Eric Zemmour, who argued that the actual „push” for a total equality men/women, LGBT, etc., is organized, as a purely COMMERCIAL AFFAIR, by a small dedicated group of men of finance and politics. Will they organize, soon, an international affair with a fake „sacral sacrifice” – be it this recent kidnapping of U-krainian children – in order to realize their financial goals?)

End of Part 1 (of 3)

Parts 2 and 3, of the present triptich, will be completed soon

Pokorny (islam) Homo sapiens z wizytą w Civitas dei, czyli w „mieście Boga”

 1. Cristo Redentor, zbawca tradycji „Miasta na wzgórzu”

W roku 2006 na ekranach polskich kin wyświetlany był przez pewien czas brazylijski film pod zagadkowym tytułem „Miasto Boga”. Autor poszedł nań, spodziewając się, jak zwykły śmiertelnik, iż będzie to opowieść o czymś wzniosłym, jako iż „Bóg jest Miłością” jak ludzie przyzwyczajani są sądzić. Jakież było jego zaskoczenie, gdy zamiast scen kojących duszę każdego chrześcijanina, przez dwie godziny oglądał, ponoć osnutą na autentycznych wydarzeniach, opowieść o młodocianych bandytach, terroryzujących mieszkańców ubogich (ale dość estetycznie zbudowanych, dzięki rządowym subsydiom), dzielnic Rio de Janeiro. Jedynym religijnym epizodem w tej ponurej, filmowej opowieści było „nawrócenie się” jednego z gangsterów, któremu policja zaczęła deptać po piętach i który to morderca znalazł swe „zbawienie” w chroniących go przed policją murach lokalnego kościoła.

Skąd zatem się wziął tytuł „Miasto Boga” w odniesieniu do spraw świata przestępczego gigantycznej południowo-amerykańskiej metropolii, nad którą dominuje, z daleka przypominający krzyż swymi rozpostartymi ramionami, wysoki na 38 metrów betonowy posąg Cristo Redentor, Chrystusa Odkupiciela? Bez wątpienia tytuł „Miasto Boga” (łac. civitas dei) autor scenariusza skopiował z tytułu jednego z dzieł biskupa z Hippony, Aureliusza Augustyna, piszącego na początku V wieku. Otóż w całej swej „pobożnej” – by nie powiedzieć wprost, faryzejskiej (ⁱ) – działalności pisarskiej, święty Augustyn postulował, iż celem życia chrześcijan ma być budowa na ziemi „państwa (względnie miasta – civitas) bożego”, będącego wypełnieniem starotestamentowych proroctw kapłana Izajasza. Ten żydowski prorok, żyjący 2,5 tysiąca lat temu na wygnaniu w Babilonie, w swych natchnionych pismach głosił nadejście „nowej ziemi i nowego nieba”, kiedy to będzie nad światem zapanuje miasto zwane Nowe Jeruzalem:

Cudzoziemcy odbudują twoje mury,

a ich królowie będą ci służyć (…),

I twoje bramy będą stale otwarte,

ni w dzień, ni w nocy nie będą zamykane,

aby można było do ciebie sprowadzić skarby narodów,

pod wodzą ich królów,

Bo naród i królestwo, które tobie nie będą służyć, zginą,

i takie narody zostaną doszczętnie wytępione. (Iz. 60, 10-12)

Te „budujące” opisy przyszłej wspaniałości Syjonu trwały w marzeniach ludu (a jeśli nie ludu, to przynajmniej kleru) izraelskiego przez całe wieki i zostały powtórzone, prawie literalnie, w kończącym chrześcijański Nowy Testament „Objawieniu” św. Jana:

I poniósł mnie w duchu na wielką górę i pokazał mi miasto święte

Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, (…)

A miasto nie potrzebuje ani słońca ani księżyca, aby mu świeciły,

oświetla je bowiem chwała Boża, a lampą jego jest Baranek.

I chodzić będą narody w światłości jego,

a królowie ziemi wnosić będą do niego chwałę swoją.

A bramy jego nie będą zamknięte w dzień, bo nocy tam nie będzie;

I wniosą do niego sławę i dostojeństwo narodów. (Obj. 21, 10-26)

Żydo-chrześcijańska wizja Nowego Jeruzalem, z dominującym w nim wzgórzem świątynnym Syjon, promieniującym swym nienaturalny (a więc sztucznym) „światłem” na całą Ziemię, bardzo głęboko utkwiła w wyobraźni lubiących się rozczytywać w Biblii protestantów (ⁱⁱ). O tym „mieście na wzgórzu”, będącym „beacon” (latarnią wskazującą kierunek poruszania się) ludzkości wspominał na przykład, w swych prorockich przemówieniach pod koniec XX wieku, prezydent USA Reagan, piętnując jednocześnie wrogie Bogu „Imperium Zła” w formie Związku Radzieckiego. Ten ‘Kraj Rad’ rzeczywiście, wkrótce po zdemaskowaniu go jako łajdackie (rogue) Imperium, rozsypał się w gruzy. Oczywiście to, co się uwidoczniło „na zewnątrz” pod koniec wieku XX-go, było wcześniej pieczołowicie przygotowane w ukryciu. O szczegółach tego gigantycznego „spisku” informuje wchodząca obecnie na rynek polski książka „Prezydent-Papież-Premier” Johna O’Sullivana. Zostało w niej opisane „Przymierze nie świętej trójcy” Ronalda Reagana, Jana Pawła II i Margaret Thatcher, których „porozumienie” z Michaiłem Gorbaczowem doprowadziło do pospiesznego demontażu ZSRR. (W pociągach PKP Intercity we wrześniu br. rozłożone były reklamy tej książki, najwyraźniej propagowanej przez CIA.)

Czymżesz jest zatem, w swej istocie, to Miasto Boga Izraela, którego „światło” jest zdolne powalić nawet najlepiej zbrojne Imperia? Otóż punktem centralnym starożytnej Jerozolimy, rządzonej przez lokalną teokrację, była Świątynia stojąca na wzgórzu Syjon. Według legend została ona zbudowana tysiąc lat przed Chrystusem w okresie rządów króla Salomona, przez architekta o nazwisku Hiram, który w czasach nowożytnych stał się patronem wszystkich, tak zwanych „wolnomurarskich”, tajnych związków robotniczych. To właśnie „światło” emanujące z ruin tej starożytnej jerozolimskiej świątyni, jest tym „światłem chwały Bożej”, które od blisko trzech tysięcy już lat promieniuje na świat cały. I to promieniuje głównie dzięki chrześcijaństwu, które przejęło hebrajski Stary Testament jako swoją „księgę świateł” wiodących ku Bogu.

Jak to omawia w szczegółach mojżeszowa „Księga Kapłanów” (Leviticus), w rozdziale 3 i 4, hebrajski kult świątynny polegał głownie na udzielaniu „odpustów” za popełnione grzechy oraz pospolite przestępstwa. Ludzie pożądający „grzechów odpuszczenia” przyprowadzali do świątyni jakieś drogie ich sercu zwierzę domowe, na które „składali” swe przewinienia (Kpł. 4, 4; 23 – 29). Te „obciążone grzechem”, niewinne zwierzęta domowe kapłani-rzeźnicy wykrwawiali a potem palili (tak zwany holocaust) „by ucieszyć Boga” i „wkupić się” w jego łaskę. Dzięki temu prostemu – by nie powiedzieć prostackiemu – zabiegowi „grzech znikał”, nikt już nie miał prawa wypominać ofiarodawcy popełnionych przezeń występków. A i on sam, pod wpływem autorytetu kapłanów, zagłuszał w sobie jakiekolwiek wyrzuty sumienia. W jerozolimskiej świątyni po prostu praktykowano starą jak Izrael sztuczkę z „kozłem ofiarnym” który, ku uciesze jego ofiarodawców, pokutował za nie swoje grzechy oraz zbrodnie. Hebrajski „bóg” był trywialnie bogiem Zapomnienia, Amnezji i Zamknięcia Oczu na „odpokutowane”, za pomocą umęczenia tak zwanych „baranków bożych”, przewinienia.

Z punktu widzenia zwykłego, posiadającego zdolność kojarzenia faktów śmiertelnika, Bóg – Wielki Sędzia, który przyjmuje „okup” za „wymazanie z rejestru przestępstw” jakiegoś przewinienia, w niczym się nie odróżnia od biorącego łapówki urzędnika, który za odpowiednim wynagrodzeniem udaje, że nie widzi spraw ewidentnie śmierdzących. Nie trzeba się tutaj nawet powoływać na starożytny grecki kosmiczny Nous (Rozum), by zauważyć, iż jedną z 40, rzadko wyjawianych nazw jerozolimskiego „boga-kolekcjonera łapówek” jest PRZEKUPNY. Oczywiście pod patronatem takiego „Boga” zarówno ilość grzechów, jak i pospolitych zbrodni, w „mieście Pana” musiała być przeogromna. Łatwiej jest bowiem dokonywać kradzieży i innych przestępstw gdy się ma świadomość, że Prawo stwarza „furtkę” poprzez którą, za odpowiednim ‘okupem’, przed Sprawiedliwością można uciec. Dzięki w ten „przemyślny” sposób skonstruowanemu Prawu, zwanemu Torą, profity były dość równo rozłożone wewnątrz specyficznego „trójkąta”, którego ślad zachował się na flagach dzisiejszego Izraela. U jego szczytu tkwił oczywiście „Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba”, który mógł nasycać do woli swe nozdrza wonią spalanych na jego cześć ofiar (Kpł. 2, 9 – 10). Zaś u podstawy tego kabalistyczno-pitagorejskiego Trójkąta, na „chwałę bożą” pracował świat przestępczy ściśle związany z mafią „sług bożych”, którym głód nigdy nie zagrażał: gdy przewinień zabrakło, to przecież z łatwością można było te przewinienia „konstruować”, uciekając się do prowokacji podobnych do tej, którą niedawno próbowało zorganizować w Polsce CBA, zastawiając wypełnioną trzema milionami złotych „łapkę na myszy” na wicepremiera Leppera.

Jerozolimską „Świątynię Korupcji”, którą Jezus z Nazaretu nazwał JASKINIĄ ZBÓJCÓW, w końcu zburzyli Rzymianie w 70 roku. Niestety smród po tej Świątyni Grzechów Odkupienia przetrwał dzięki Pismu Świętemu Nowego Testamentu. W czasach nowożytnych, a zwłaszcza w czasach obecnych, określanych jako po-nowoczesne, ten „zaduch poznawczy” rozchodzi się głównie dzięki wysiłkowi Anglosasów i dzięki naśladującym ich „cywilizację” Wielkim Polakom. To właśnie wskutek działalności w świecie ludzi pokroju bohaterów książki O’Sullivana „Prezydent-Papież-Premier”, smród po antycznym „Bogu Izraela” coraz szczelniej przykrywa Ziemię swą „Czarną Chmurą” spalin oraz toksycznych pyłów, zwłaszcza tych powstających przy wybuchach pocisków z uranu.

2. Chrystus Zbawiciel, zgrzeszeń i zbrodni Pomnożyciel, korupcji Krzewiciel

Perfidny pomysł, by zamienić rozumnego Jezusa Nazarejskiego w głupiutkiego „baranka bożego”, który gładzi zbrodnie „inwestorów” w męczeńską śmierć tegoż Jezusa na krzyżu, jest niewątpliwie autorstwa samozwańczego apostoła Pawła. Ten „wikary Chrystusa”, jak sam przed sądem w Jerozolimie z dumą opowiadał, był członkiem sekty Faryzeuszy, „starannie wykształconym w zakonie ojczystym, pełnym gorliwości dla Boga” (Dz. 22, 3; 23, 6). Peanami na temat wartości „odkupicielskiej” ukrzyżowania Chrystusa przepełnione są w szczególności pawłowe „Listy” do Rzymian oraz Koryntian, zaś w super-teologicznym „Liście do Hebrajczyków” (który wśród chrześcijan pojawił się dopiero około roku 150), imitator św. Pawła stwierdził autorytatywnie co następuje:

 „Bo jeśli krew kozłów i wołów oraz popiół z krowy uświęcają skalanych

i przywracają cielesną czystość,

O ileż bardziej krew Chrystusa (…) oczyści sumienia nasze,

abyśmy mogli służyć Bogu żywemu.

I dlatego jest on pośrednikiem nowego przymierza,

albowiem gdy poniesiona została śmierć

dla odkupienia przestępstw popełnionych za pierwszego przymierza,

ci, którzy są powołani, otrzymali dziedzictwo wieczne.

Gdzie bowiem jest testament,

tam musi być stwierdzona śmierć tego, który go sporządził.

(…)

Bo według zakonu niemal wszystko bywa oczyszczone krwią,

i bez rozlania krwi nie ma grzechów odpuszczenia.”

(Hebr. 9, 12-22)

By oszustwo poznawcze, w jakie zaangażował się ten samozwańczy apostoł (ⁱ), było trudniejsze do wykrycia, wzdrygający się przed jakimkolwiek, zakazanym przez Torę, wysiłkiem umysłowym, Paweł rozpropagował mit o predestynacji. Według tego mitu Bóg udziela usprawiedliwienia, zwanego łaską, niezależnie od uczynków, li tylko na podstawie wiary (patrz „List do Rzymian” rozdz. 3 i 4). Wiara zaś polega na biernej akceptacji opinii głoszonych przez autorytety, człowiek wierzący stara się zatykać uszy, zasłaniać oczy i w ogóle nie myśleć, byle tylko nie zakwestionować autorytetu swego „Pana”. Taka niechęć do poznania, charakteryzująca chyba wszystkie religie monoteistyczne musi, w sposób konieczny, prowadzić do postulowanej przez Lamarcka Prawo Biologii, atrofii mózgów u osób wierzących. Gdy bowiem unika się pracy umysłowej, to i mózg wierzącego się rozleniwia, aparat skojarzeniowy robi się ospały, niezdolny do kojarzenia faktów, które u osób umysłowo sprawnych wzbudzają po prostu trwogę. Jak chociażby to dumne zapewnienie Apostoła:

 „Błogosławieni, którym odpuszczone są nieprawości,

I których grzechy (i zbrodnie) są zakryte;

Błogosławiony mąż,

któremu Pan grzechu (a nawet i zbrodni) nie poczyta.”

(Rz. 4, 7-8)

 Wymarzone zatem przez biskupów Kościoła, „miasto Boże”, civitas dei, jest w swej istocie Miastem Zakrytych Zbrodni, pilny student „Listów” tegoż Pawła, święty Augustyn, w ten sposób zalecał katolickim księżom fetować Wielką Noc Zakłamania Świata przez ofiarę konającego na krzyżu Chrystusa (dosł. “Pomazańca bożego”):

 „O zaiste konieczny był grzech Adama,

który został zgładzony śmiercią Chrystusa!

O szczęśliwa wina, skoro ją zgładził tak wielki Odkupiciel!

Uświęcająca siła tej nocy,

oddala zbrodnie, z przewin obmywa,

przywraca niewinność upadłym, a radość smutnym.”

(Jest to „pobożny” hymn, który był śpiewany przez księży po łacinie w Wielką Sobotę Wielkanocy, aż do czasów II Soboru Watykańskiego)

Nowe Przymierze z Bogiem, zawarte na Golgocie, zostało przegłosowane przez biskupów-zdrajców, wraz z dogmatem o ‘grzechów odpuszczeniu’, dopiero na tak zwanym „Soborze zbójeckim” w Efezie w 431 roku. To Przymierze z Przekupnym Panem Izraela też ma kształt kabalistycznego „Trójkąta Miłości Własnej – czyli Egoizmu – Boga, Kleru oraz Ludu Bożego”. U jego szczytu w Nowym Testamencie znalazła się, pojawiająca po raz pierwszy w „Objawieniu” św. Jana, „Dwójca Boga i Baranka”. Ta „święta Dwójca” pobudza chrześcijan do naśladownictwa swego zachowania: Chrystus-Baranek oczywiście popycha do męczeństwa imitujących Jezusa z Nazaretu przedstawicieli Homo sapiens próbujących, tak jak On bezskutecznie, zwrócić uwagę świata na korupcję szerzącą się w „mieście boga”. „Bóg Ojciec” zaś, zachowując się jak jego pierwowzór z Księgi Kapłanów, raduje się, gdy jego nozdrza wypełnia woń spalanego mięsa, tym razem mięsa najwyższej jakości, bo z ciał żywcem spalanych na stosach heretyków oraz innowierców (ⁱⁱ). U podstawy zaś tego „Nowego Trójkąta Miłości Własnej” rozkwitła Nowa Świątynia oraz komercyjny Zakon Kupców-Wojowników Nowego Izraela, będący kontynuacją mafijnych tradycji „złodziei i zbójców” Starego Testamentu (ⁱⁱⁱ). Ten nowy, zbrojny w wizerunki krzyża „lud boży” zaczął się „wykupywać”, z popełnianych przez siebie zbrodni, za pomocą hojnych darów dla miłującego przecież dostatek kleru: w ten właśnie sposób powstała przebogata, późnoromańsko-gotycka katedra San Marco w Wenecji, zbudowana dzięki „okupowi za grzechy” mafii kupieckiej tego, dominującego na Morzu Śródziemnym, państwa-miasta.

3. „Uciekajcie z Jeruzalem! To rozkaz z Kosmosu!”

Wychwalane w modlitwach przez Kościół „gładzenie grzechów świata”, oczywiście li tylko świata chrześcijan, za pomocą kultywowania przez wieki pamięci o Chrystusie Ukrzyżowanym, od strony socjotechniki nie różni się niczym od „gładzenia grzechów świata”, tym razem świata żydów-syjonistów, poprzez ciągłe podsycanie pamięci o Holocauście. To bezustanne przypominanie „niewinnych ofiar reżymu” (odpowiednio judeo-rzymskiego w wypadku ukrzyżowania Jezusa, nazistowskiego, w wypadku Holocaustu), podobnie jak coraz powszechniejsze przypominanie Katynia w Polsce dzisiaj, daje bardzo wymierne profity osobom oraz grupom te ‘seanse pamięci’ organizującym. Jednocześnie taka „sztuczna pamięć” automatycznie popycha rzeczone grupy do agresji wobec społeczności tych „idoli” nie akceptujących. Czy jednak tak szkaradne „idole pamięci” jak Golgota, Auschwitz, a ostatnio i Katyń, narzucające swym wyznawcom iście światowładcze ambicje, mogą służyć budowie świata lepszego jako całość, czyli budowaniu harmonijnej wspólnoty „ludzi, przyrody i bogów” jak to marzył Platon?

Zarówno w wypadku dogmatyki Kościoła Katolickiego, jak i „holocaustomanii” dzisiejszych zachodnich demokracji, ludzie zmuszani są do milczenia, aby nie ujawniać tego, czego świadomi są chociażby muzułmanie, wyraźnie impregnowani, przez ich kulturę, na wszelkie odmiany „kupczenia” – czyli ustanawiania „Przymierzy” – z Bogiem. W najnowszych, po 11 września 2001 czasach, to „życie dla kłamstwa” zachodnich, w dużej mierze post-chrześcijańskich demokracji do tego stopnia stało się normą, że co bardziej spostrzegawczy obywatele mają uczucie jakby jakiś RAKO-PODOBNY PASOŻYT (jeszcze jedno zakryte imię „Boga Izraela”), usiłował chwycić w swe „kleszcze” ich mózgi i dyktować, co wolno, a czego nie wolno im mówić oraz myśleć. Na ten stan „ducha społecznego” skarżył się autorowi rok temu jeden z jego niemiecko-szwajcarskich znajomych i taki właśnie stan psychiczny opisał niedawno Christopher Bollyn, jeden z nielicznych, zdolnych jeszcze do samodzielnego sądu, publicystów amerykańskich:

„Syjonistyczna (czyli emanująca z „miasta na wzgórzu”) dominacja nad środkami masowego przekazu oraz nad akademią w Stanach Zjednoczonych jest tak przekonywująca, że Amerykanie są poddani, tak jak Truman Burbak w filmie „The Truman Show”, ciągłemu ograniczaniu myśli za pomocą wielopoziomowych oszustw, tak jak gdyby cała ludność USA żyła w fałszywej konstrukcji, jak gdyby w „Oświęcimiu dla mózgów”. … Stworzony przez syjonistów wizerunek świata jest tak rozpowszechniony, że wielu ludzi w ogóle sobie nie zdaje sprawy, iż zostali zamknięci w umysłowym więzieniu.” (ⁱ)

Bollyn podkreśla, iż w skali prawie całego Kontynentu Północno-amerykańskiego udało się zbudować sztuczny mur iluzji, którego ograniczeń zwykli obywatele nie są w stanie – ani nawet nie chcą – przebić. Jednak poza tym „Murem Imperium Judeo-Christianum” istnieją jeszcze „łajdackie wyspy” (a nawet i Kontynenty, jak ten Południowo-amerykański) gdzie Homo sapiens ze swej „walki o byt” jeszcze nie zrezygnował (ⁱⁱ). Ten front walki, z trzymającym ludzkie mózgi w swych kleszczach POTWORNYM RAKIEM, który to „Bóg” wyrósł z czytanych pilnie przez protestantów kart Pisma Świętego, przebiega obecnie nie tylko przez graniczącą z Polską Białoruś oraz Ukrainę, ale także przez samo centrum Jerozolimy, nad która wciąż jeszcze, na wzgórzu Syjonu, dominuje meczet Al Aqsha, w którym żadnych, charakterystycznych da judeo-chrześcijaństwa, „przekupicielskich” ofiar się nie praktykuje (ⁱⁱⁱ).

Amerykański, pozasystemowy pisarz John Kamiński, w jednym ze swych, ostatnio opublikowanych w internecie esejów, przyrównał „światło”, które do nas dochodzi z Jerozolimy, czyli miasta siejących zniszczenie apokaliptycznych bóstw/bestii „Boga i Baranka” (czczonych odpowiednio na wzgórzach Syjon i Golgota), do Czarnej Chmury, która nam zasłoniła Słońce. Ideę takiego porównania wziął on z futurystycznej noweli, właśnie pod tytułem „Czarna chmura”, opublikowanej w 1958 roku przez znanego astrofizyka Freda Hoyle. (Ten astrofizyk utrzymywał, wbrew mitom propagowanym przez astronomów-syjonistów, że żadnego „stworzenia świata”, metodą Wielkiego Wybuchu kilkanaście miliardów lat temu, być nie mogło.) Dla Johna Kaminskiego, obserwującego z Florydy wydarzenia ostatnich kilku lat na Bliskim Wschodzie, ta „Czarna Chmura”, rozpełzająca się na cały świat z uwielbianego przez prezydentów USA „miasta na wzgórzu”, wydaje się być czymś najzupełniej realnym. Jego propozycja „eksodusu”, czyli rodzaju biblijnego „Wyjścia”, ucieczki z tego coraz bardziej pogrążającego świat w ciemnościach „miasta Boga” jest następująca:

 „Uciekajcie z Jeruzalem. To nie jest sugestia, ani polecany kierunek działania. To jest rozkaz. Rozkaz z Kosmosu. Trucizna, która się wydobywa z tego ponurego źródła kojarzy się bezpośrednio z poskręcanymi trupami, jakie znajdują się w radioaktywnych ruinach Iraku, nie mówiąc już o nowojorskich wieżach WTC, czy o naszej własnej (USA) czarnej przeszłości. Plwocina jaka sączy się z Jerozolimy zatruwa nasze ciała i nasze umysły. Jest to filozofia utrzymująca, że jedna grupa ludzi posiada nadnaturalne zezwolenie by gwałcić i wyzyskiwać innych, posiadających podobno gorszy status. Jest to określane także jako nieuczciwość. Mówiąc prościej, widzimy efekty naszego zachowania się na Ziemi, tym rajskim ogrodzie, który żywi nas i zaspakaja każdą naszą potrzebę. Zamieniliśmy ten raj w rynsztok. W dużej mierze wygląda on jak Izrael. I cały świat zaczyna wyglądać jak Izrael, z betonowymi ogrodzeniami przebiegającymi wszędzie, tak by hodować nas, proletariat, w murach naszych gigantycznych miast, gdzie Oni mogą nas dokładnie pogrzebać.”

4. „Bombo-kreacjonizm” USA (oraz Izraela) jako ‘inteligentny projekt’ apokaliptycznej pary Boga i Baranka

Dlaczego może – a nawet musi, jeśli nie zneutralizujemy zatrutych „czarnych świateł” emanujących z Pisma Świętego – dojść do kompletnej katastrofy nie tylko ludzkości, ale całej planety Ziemia, katastrofy swoimi rozmiarami daleko przekraczającej lokalną katastrofę Izraela blisko dwa tysiące lat temu, kiedy to Jerozolima została zburzona przez Rzymian? Otóż by utrzymać mile łechczący ludzką próżność mit o „narodzie wybranym”, koniecznym stało się zaduszenie, obecnej przecież w całej przyrodzie ożywionej wskazówki, że wyższe formy świadomości, podobnie jak wyższe formy zachowań społecznych, rozwijają się tylko poprzez osobniczą AKTYWNOŚĆ i INTERAKTYWNOŚĆ między bezpośrednio komunikującymi się ze sobą osobnikami. W świetle tego Prawa Przyrody (ⁱ) propagowana przez samozwańczego apostoła Pawła metoda osiągania zbawienia, nie poprzez wysiłek poznawczy (także przez poznanie siebie samego), ale przez (bezmyślną z definicji) wiarę, to jest nic innego jak próba przechwycenia władzy nad ludem w sposób określony przez Johna Kaminskiego jako nieuczciwy.

Z punktu widzenia Praw Natury, jedno z 40, ukrywanych przed publicznością, imion żydowskiego boga Jahwe to LORD OF IGNORANCE, czyli „Ten, który tworzy w duszach ciemność” (ⁱⁱ). Nic zatem dziwnego, że chrześcijanie, którzy od setek już lat przyzwyczajali się żyć w ciemnościach CZARNEJ CHMURY, zawleczonej do ich krajów znad ‘miasta na wzgórzu Syjon’, z diabłem kojarzą Lucyfera, czyli dosłownie „tego, który przynosi światło”. Ten „pozorny diabeł” jest bowiem dobrze widoczny na bezchmurnym niebie, bezpośrednio przed wschodem słońca, w postaci świecącej czerwonawym światłem planety Wenus, którą Francuzi nazywają „Lucyferem”. Z tej Gwiazdy Zarannej komuniści zrobili pięcioramienny, czerwony symbol swego antysyjonistycznego ruchu LUDZI PRZYRODY, pragnących żyć w promieniach Naturalnego Słońca.

W jakim zatem kierunku popycha, zarówno ludzi jak i przyrodę, „Ten, który czyni ciemność”, czyli „Bóg” zarówno Ojców Kościoła jak i proroków Izraela? Żydo-niemiecki, marksizujacy psychoanalityk Erich Fromm był przerażony, gdy na emigracji w Stanach Zjednoczonych odkrył, że judeo-anglosaskie elity tego kraju na serio biorą zarysowany w proroctwach Izajasza program Nowego Stworzenia Świata. Jednak poważnym ludziom, czytającym tylko Biblię, takie postępowanie wydaje się być przecież całkiem racjonalne: człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga, Bóg stworzył świat, a zatem i człowiek winien starać się ten świat, jeśli już nie stworzyć całkiem od nowa, to przynajmniej przetworzyć zgodnie z zawartą w Biblii instrukcją. W tym zaś biblijnym „planie”, określanym przez uczonych w USA jako ‘inteligent design’, czyli ‘mądry projekt’, występują co najmniej dwa elementy, które są całkowicie patologiczne z punktu widzenia fizyki, fizjologii oraz psychologii.

Po pierwsze, jeśli „bóg”, funkcjonujący na zasadzie arystotelesowskiego Nieruchomego Poruszacza, bez jakiegokolwiek wysiłku jest zdolny do manipulacji światem ludzi oraz przyrody, to i ludzie winni starać się tak przebudować świat, aby móc nad nim, możliwie najmniejszym wysiłkiem, panować. Z tego właśnie powodu ze Stanów Zjednoczonych, kraju który najbardziej się przejął biblijnym nakazem „prostujcie drogi (oraz autostrady) Pana”, promieniuje na cały świat agresywny kult techniki, zezwalającej ludziom, przez starożytnego żydowskiego myśliciela, Filona z Aleksandrii wychwalanym jako „małe bóstwa” (ⁱⁱⁱ), żyć prawie w bezruchu, minimalnym wysiłkiem często li tylko palców kierując gigantycznymi urządzeniami do „panowania nad ziemią”. Czego kontrolowana przez syjonistów amerykańska lumpenkultura „dynamicznego siedzenia” w ogóle nie dostrzega, to wynikające z Prawa Biologii sprzężenie zwrotne, powodujące że te zmechanizowane „małe bóstwa”, w wyniku swego, prawie permanentnego znieruchomienia, z konieczności stają się coraz bardziej chorowite, porośnięte tłuszczem, pozbawione potencji, brzydkie i bezdennie wręcz głupie.

Jest i drugi, jeszcze groźniejszy problem, wynikający z „zaczadzenia się” amerykańskich elit Czarną Chmurą toksyn, wydobywających się z „miasta na wzgórzu Syjon”. Otóż elity te, na zasadzie odruchu Pawłowa, wykształciły u siebie przekonanie, że wszelkie zjawiska samoulepszania się oraz różnicowania się elementów biosfery nie są wynikiem odwiecznej działalności tych „stworzeń”, ale wynikiem ich Kreacji (Stworzenia), z „prawie niczego”, li tylko wolą Stwórcy. W ostatnim stuleciu stary, skopiowany z mitów sumeryjskich, biblijny opis stworzenia świata w dni 7 powoli odchodzi do lamusa. Dzięki wysiłkom astrofizyków udało się skonstruować Nowy Mit Stworzenia Świata, w zaledwie dwie minuty, w czasie tak zwanego Wielkiego Wybuchu, który miał ponoć miejsce kilkanaście miliardów lat temu. Z tej, coraz bardziej „obowiązkowej” Naukowej Teorii Stworzenia (^iv) wynika logicznie, że i Naród Wybrany, chcąc się upodobnić do swego „Pana” winien starać się „ulepszać” ten świat za pomocą podobnych, możliwie najpotężniejszych eksplozji, a więc najlepiej wybuchów jądrowych.

Stąd właśnie pojawiło się w kręgach rządzących USA etyczne przyzwolenie na wykorzystanie, pod sam koniec II Wojny Światowej, bomb nuklearnych skonstruowanych przez ubóstwianych odtąd – jak Albert Einstein – żydowskich uczonych. I rzeczywiście, przez zrzucenie na Hiroszimę i Nagasaki bomb atomowych w lecie 1945 roku, praktycznie „w oka mgnieniu” udało się Amerykanom „ulepszyć” całą antyczną cywilizację Japonii. Po którym to wyczynie Amerykanie zaczęli „ulepszać”, mniejszymi już bombami, pozostałe kraje obrzeża Pacyfiku, Koreę, Wietnam, Kambodżę i tak dalej, by kilka lat temu ze swą „misją” Ulepszenia Świata powrócić do Europy (77 dni „przyjacielskich bombardowań” Jugosławii w roku 1999!). W końcu spektakularne, „wybuchowe” wyburzenie, 11 września 2001, wież WTC na Manhattanie bardzo istotnie „ulepszyło” sytuację psychologiczną w samych Stanach Zjednoczonych. Ameryka precyzyjnie uderzona w same centra swych afer handlowych (WTC) oraz wojskowych (Pentagon), poczuła się w mocy ruszyć ze swą „misją cywilizacyjną” na Bliski Wschód, gdzie amerykańską metodę „ulepszenia” świata zaczął oczywiście kopiować Izrael, który w 2006 roku przez aż 35 dni z rzędu bombardował miasta maleńkiego Libanu.

Takie „bombokratyczne” zachowania się USA (i jego „umiłowanego pupilka” pod nazwą Izrael) nie byłyby możliwe, gdyby wewnątrz tych (i nie tylko tych) krajów nie zostały zainstalowane systemy medialne całkowicie zdominowane przez syjonistów, od wieków specjalizujących się w zagłuszaniu odruchów racjonalnego rozumu (^v). Dzięki takiemu „zagłuszaniu”, powodującemu że najbardziej zbrodnicza w świecie US Army wciąż cieszy się niezwykłym poważaniem (chociażby w Polsce), elity amerykańskiego „civitas dei”, państwa „pod bogiem”, nie cierpią na jakiekolwiek wyrzuty sumienia, ciągle planując kolejne zrzuty bomb i kolejne podboje. Ponieważ wyniki bombardowań krajów Bliskiego Wschodu nie okazały się zadawalające i „łajdackie” reżymy nie zademonstrowały chęci swej poprawy, więc do nadchodzących bombardowań Iranu Amerykanie już prawie otwarcie się deklarują wykorzystać, po raz wtóry po ponad półwiecznej przerwie, bomby atomowe.

W swym „bombo-kreacjonistycznym” zapale, ten pozbawiony nawet najprostszych odruchów mózgu, TUMOR LUDZKOŚCI pod nazwą USA, jest w stanie sobie ubzdurać, że jak walnie w świat Największą Bombą, to wybrańcy Boga żywcem (ale nago) zostaną wniebowzięci. W tym, całkiem zrozumiałym dla milionów religijnych Amerykanów przypadku, resztki „bezbożnej” ziemskiej biosfery będą jeszcze przez pewien czas wegetować, na pozostałym po planecie Ziemia, kolejnym pasie astreoidów, krążących wokół Słońca…

 i Sądząc po tekstach Biblii hebrajskiej, podstawowe Prawo Przyrody Ożywionej, powodujące że organy używane się rozwijają, a te unieruchomione, zanikają, było zupełnie nieznane „Bogu” (oraz prorokom) Izraela. Stąd też bierze się, bardzo wyraźna niechęć do akceptacji Prawa Biologii Lamarcka zarówno wśród uczonych wychowanych w duchu protestanckim (Cuvier, Darwin, Monod) jak i judaistycznym (François Jacob we Francji, Jakub Szacki i Władysław Krajewski w Polsce.)

3200 słów + zdjęcia + 2 przypisy

Jeden z moich znajomych (emerytowany doktor nauk biotechnicznych z IBIB PAN) po przeczytaniu, szerzej rozesłanej z początkiem października br., 1-szej wersji „Kilku słów o ‘Hebrajskiej Genetyce’” mi odpisał, iż „Lepiej skończ z propagandą profarmacyjną (tj. proszczepienną) wcześniej niż później, bo to daremny trood”. I wzmocnił swą pozycję niedawnym tekstem „importowanej z USA”dr hab. neurologii (z UKSW)M.D. Majewskiej:„Subject: tak wyglada holokaust szczepienny”. Jednak będąc w Bratysławie (Sk)z początkiem października br. się dowiedziałem się rzeczy będącej niestety potwierdzeniem mego proszczepiennego„daremnego troodu”: otóż na ten „nie istniejący covid” zmarł, już przed rokiem, Słowak Zoltan Adorian znany mi z konferencji „Mut zur Ethik” w Szwajcarii. Mieszkając w silnie „antyszczepiennej” Słowacji zapewne się przeciw tej, zabijającej szczególnie starsze osoby chorobie nie zaszczepił – podobnie jak pochodzący z Litwy Jan Ciechanowicz z żoną, którzy zmarli w Polsce na tę „nie istniejącą” chorobę w styczniu br.

Ale wróćmy do postaci tej „notorycznej” Majewskiej, która 0d dziesięciu już chyba lat robi w RP za „Flag(wo)man Globalnej Antyszczepiennej Krucjaty”. By wzmocnić wymowę głoszonego przez nią „szczepiennego holokaustu” do swego emaila wysłanego m.in. do mego kolegi z IBIB, dołączyła ona poniższy obraz „męczeństwa niemowląt” (który mnie jakoś się skojarzył ze znanym obrazem „męczeństwa Chrystusa na Krzyżu”)

No cóż, jestem starym człowiekiem, mającym duże doświadczenie życiowe nie tylko w pracy aż w sześciu, dość znanych na świecie laboratoriach naukowych, ale i we wspinaniu się na co ciekawsze góry na wszystkich Sześciu Kontynentach. A zatem AUTORYTATYWNIE zobowiązany jestem stwierdzić, że „naukowy” przekaz powyższego obrazka – choć, być może jest on przekonywujący dla odłamu specyficznie ‘mało myślącej’ (gr. micropsychoi) populacji – to jednak jest on tylko smętnym DOWODEM kompletnego zaniku WYOBRAŹNI NAUKOWEJ osób takie obrazki produkujących (a następnie nimi się zachwycających, patrz mój kolega z IBIB).

Dlaczego? Te wbijane w ciałka niemowląt – aż coś obecnie do 30 razy w ciągu trzech pierwszych lat ich życia – igły z ‘trucizną kolejnych szczepionek’, to są „ubodzenia” (dosł. ‘bodźce’) które, w sposób automatyczny, wymuszają na organizmach tak „źle potraktowanych” dzieci, „regenerację z nadkompensacją”(spolszczone określenie Jeana Piageta „la reéqulibration majorante”) ich uszkodzonych, przez te „ubodzenia”, tkanek. Co oczywiście na dalszą metę powoduje, że tak „źle potraktowane” w rozwojowym okresie ich życia, tkanki oraz całe organizmy, po odpowiednim ich, trwającym zazwyczaj ok. 2 tygodni TRENINGU (pol. ‘ćwiczeniu’) stają się bardziej odporne na szkodliwe „ubodzenia” o podobnym charakterze. Z naciskiem podkreślam, że to, intensywnie negowane obecnie PRAWO BIOLOGII (Lamarck, 1809) odnosi się do wszystkich żywych istot i wszystkich ich tkanek, oczywiście będących w fazie ich rozwoju (a nie senescencji).

Dlaczego zatem dość liczna rzesza obecnie „antyszczepienników” (w tym kilkoro mych znajomych w starszym już wieku) NIE CHCE WIDZIEĆ, że starcie się ich własnych organizmów, z WYZWANIAMI jakimi są uszkodzenia ich organów powstające w trakcie wykonywania najrozmaitszych czynności – w tym zwalczanie patogenów zawartych w szczepionkach– przyczynia się do zachowania, a nawet i do polepszenia, ich stanu zdrowia? (O specyfice szczepionek z mRNA szerzej w Przypisie 2)

Tę, wg fizyka Erwina Schroedingera (1944) PRZECIWENTROPICZNĄ CECHĘ mego własnego organizmu zacząłem dostrzegać już jako kilkunastoletni chłopak, który zaczął się wspinać w podkrakowskich skałkach: dobrze pamiętam, że częste otarcia skóry rąk o skałę oraz powtarzane zmęczenia mych mięśni, po setkach takich, często bolesnych „przygód ze skałą”, doprowadziły do nabycia (tj. NAUCZENIA SIĘ!) sprawnego się poruszania w tym, niedostępnym zwykłym śmiertelnikom świecie prawie pionowych formacji. Dlaczego jednak o tym zjawisku UCZENIA SIĘ przez nasz organizm, nawet bez udziału naszej świadomości, skutecznej neutralizacji najrozmaitszych zranień, które zawsze powstają w kontaktach z „kanciastym” otoczeniem, zupełnie się obecnie ZAPOMINA?

Otóż przed 42 już laty, w paryskiej „Kulturze” (nr 7/8, 1980) Jerzy Giedroyć opublikował mi bardzo rzeczowy reportaż z mego 3 miesięcznego stypendium naukowego, ufundowanego przez rząd francuski w prowadzonym przez Pierre-Paul Grassé “Laboratoire d’évolution des êtres organisés” przy Uni Paris VII. Nosił on tytuł „Ciuciubabka naukowa”, jako że w nim starałem się nagłośnić PATOLOGIĘ poznawczą nauk o zachowaniu się zoon (ustrojów ożywionych). Patologię polegającą na tym, że doskonale obserwowalne zjawisko wzmacniania się mięśni pod wpływem ich używania, przestało zupełnie interesować TEORETYKÓW BIOLOGII. W szczególności chodziło wtedy o szereg laureatów Nagrody Nobla i im podobnych „tuzów” Nauk o Życiu, by wymienić tutaj Lurię & Delbrucka (1969), Monoda (1970), Jacoba (1970), Prigogine (1977) czy Medawar & Medawar(1977).

Summum takich, dominujących pod koniec lat 1970, (neo)darwinowskich przekonań o charakterze naukowym, przedstawił w swych poczytnych książkach pochodzący z Ukrainy amerykański „teoretyk” ewolucji Theodosius Dobzhansky. W 1927 roku, w okresie dobrych stosunków między ZSRR i USA, korzystając ze stypendium Rockefellera, przeniósł się on z Uniwersytetu w Leningradzie do tego w Nowym Jorku, by tam kontynuować swe pracę nad ewolucją muszki owocowej zwanej drosophila. Niestety ta w znacznym stopniu ograniczająca ruchowo tegoż Dobzhansky’ego, praca nad zachowaniem się muszek, zamkniętych w ciasnych szklanych pojemnikach, wyraźnie nie sprzyjała jego rozwojowi intelektualnemu. Cytuję fragment mej „Ciuciubabki” z 1980 roku:

Dopiero niedawno wyczytałem w Dobzhansky’ego nocie biograficznej w języku polskim, iż „wielokrotnie wyrażał on przekonanie, że Bóg stwarza świat poprzez ewolucję, a wiara religijna nie stoi w sprzeczności z teorią Darwina”. W istocie, opisana na pierwszej stronie Księgi Rodzaju historia stworzenia świata w ciągu siedmiu dni, w zasadzie pokrywa się z naszymi wyobrażeniami o powstawaniu początkowo pustej Ziemi i nad nią światła (dostarczającego energii niezbędnej do funkcjonowania zoon), a następnie także wody, bez której życie jest niemożliwe. Dopiero w takich warunkach mogła na Ziemi pojawić się roślinność, której obecność jest niezbędna by wyżywić „wielkie potwory i wszelakie żywe ruchliwe istoty, … bydło, płazy i dzikie zwierzęta według ich rodzajów”. W końcu, w dzień szósty „rzekł Bóg uczyńmy człowieka no obraz nasz… niech panuje nad rybami morskimi i nad ptactwem niebios, i nad bydłem i nad całą ziemią…”

Oczywiście wskazane powyżej BOŻE ZALECENIE by „człowiek panował nad ziemią” zwykło się podobać niewiele myślącym bezkrytycznym czytelnikom Pisma Świętego, w XIX wieku szczególnie licznym wśród anglosaskich protestantów. Obserwując ten ruch społeczny, angielski pisarz i filozof Matthew Arnold nazwał takich prostomyślących współobywateli, niekoniecznie żydowskiego pochodzenia, „hebraistami” których charakteryzuje „pokręcony (twisted) wzrost (rozwój)ich strony religijnej, a zatem utrata dążenia do doskonałości.”

Tę charakterystyczną dla „hebraist mindset” (‘zhebraizowanej umysłowości’) utratę dążenia do doskonałości, dobrze widać u robiącego karierę w USA Dobzhansky’ego (gdyby pozostał w ZSRR to by takich jak powyżej dureństw nie wypisywał), a także u wszystkich wymienionych powyżej „tuzów” Nauk o Życiu. W Biblii, stanowiącej podstawę poznawczą Cywilizacji Żydochrześcijańskiej, nie ma bowiem ANI SŁOWA o tym, że nowe doskonalsze pod względem budowy odmiany roślin i zwierząt powstawały – i nadal powstają – wskutek ich endogennych (czyli mających źródło w nich samych)powtarzanych przez wiele pokoleń wysiłków, w celu opanowywania niedostępnych ich przodkom przestrzeni życiowych.

Według tegoż Arnolda, w Anglii przed 150 laty działali też tacy jak on sam, wykształceni w miłości do logiki HELLENIŚCI, który znamionuje „intelekt giętki i zdolny do autokorekty, … jest to strumień myśli o wszystkim, uczenie się perfekcji, jest to siła która zezwala nam widzieć jak rzeczy wyglądają naprawdę”. Według takich ‘hellenistów’ (do których i ja z dumą należę), zbiorowy wysiłek uduchowionych Pismem Świętym ‘hebraistów’, w sposób logiczny prowadzi do rozpowszechnienia, wrogiej szerszemu poznaniu świata ZAĆMY UMYSŁOWEJ, która w ostatnich stuleciach zaowocowała rozkwitem ultra materialistycznej Cywilizacji typu TPD (Technika, Pieniądz & DUPA o nieustannym komforcie marząca).

To zjawisko wychwalanego nie tylko na Zachodzie, Spisku Ślepoty (ang. „conspiracy of blindness”) zauważył, przed 40 z górą laty, pokrewny mi duchem angielski socjolog i himalaista Michael Thompson: „Ten wyczyn (zaduszenie zdolności poznawczych człowieka)jest szokującym dla wszystkich, którzy wierzą w postęp wiedzy…Dla nich droga socjologii (i ogólnie nauk o życiu) musi oznaczać ponurą zdradę: systematyczne ukierunkowanie badań tak aby odsunąć wiedzę coraz dalej od prawdy, aby nie dopuścić aby ludzie kiedykolwiek zobaczyli jak rzeczy wyglądają naprawdę – „la trahison des clercs”. („Rubbish Theory”, 1979)

Społeczne skutki negowania (hebraiści) – względnie akceptacji (helleniści) – „Szalonej możliwości” (?!) ‘regeneracji z nadkompensacją’ uszkadzanych struktur genetycznych zoon

Dzięki dość długiej rozmowie, przed 13 laty z mym starszym kolegą, też jak ja alpinistą, emerytowanym szefem polskich radiologów, profesorem Zbigniewem Jaworowskim, dopiero w mym wieku lat 65+ dowiedziałem się o istnieniu zjawiska hormezy (pobudzenia hormonalnego), które inicjuje te ewidentne dla mnie już od mych lat młodzieńczych, procesy NADREGENERACJI zmęczonych, przez ich używanie, nie tylko samych mięśni ale i tkanki nerwowej ruchami tych mięśni zawiadującej. A na wykresie, skopiowanym z Jaworowskiego popularnonaukowego artykułu „Dobroczynne promieniowanie” (1997), udało mi się dość precyzyjnie wskazać, czym odróżniają się osoby demonstrujące „hebraist mindset”, od „hellenistów”, dostrzegających że zachowanie się istot ożywionych (zoon) nie jest tak beznadziejnie PROSTOLINIOWE, jak to się wydaje wyznawcom „Boga Stworzyciela Naszej Wyjątkowej Cywilizacji (w domyśle USA)”

Jeden z współpracowników Jaworowskiego, pracujący w IBJ w Świerku pod Warszawą, dr Ludwik Dobrzyńskiw ten sposób wytłumaczył różnicę w poznawczym zachowaniu się „prostomyślących hebraistów” Matthew Arnolda i dążących do poznawczej doskonałości „hellenistów” tegoż filozofa:

„O zjawisku hormezy pisze się niewiele, choć jest ono, jak się można przekonać, powszechne i zrozumiałe od strony logicznej. (…) W wypadku promieniowania jonizującego (fakt jego pozytywnego wpływu na nasze zdrowie) budził takie zdziwienie, że stało się przedmiotem rozważań jednej z zaledwie dziewięciu „szalonych” hipotez [1]. Nie jest to zaskakujące: „wszyscy wiedzą” bowiem, że promieniowanie jest zawsze szkodliwe, a obniżenie dawki tylko zmniejsza prawdopodobieństwo zachorowania – jakże więc mówić tu o dobroczynnym działaniu małych dawek? Również w wypadku klasycznych trucizn, choćby ciężkich metali, jak ołów, czy cyna, twierdzenie, że w małych dawkach mogą one wywoływać pozytywne skutki w organizmie wydaje się nie do zaakceptowania”.

[1]. Robert Ehrlich, Nine Crazy Ideas In Science Princeton University Press, 2001

No i właśnie, szczepionki wszystkich odmian (łącznie z tymi z mRNA) to są właśnie takie, odpowiednio przygotowane TRUCIZNY, które pobudzają nasz układ odpornościowy do ich zwalczania. I co więcej, dzięki wyraźnie PRZECIWENTROPICZNEMU (w sensie TWORZENIA, a nie degradacji IN-FORMACJI) zjawisku NADREGENERACJI, dostrzeganemu niestety tylko przez lubujących się w ćwiczeniach fizycznych „hellenistów” (potomków organizatorów Pierwszych Olimpiad!), zmuszany do pracy nasz „zwierzęcy” Układ Odpornościowy samorzutnie wzmacnia się i udoskonala w rozpoznawaniu i zwalczaniu substancji zaburzających metabolizm organizmu. W tym i struktur antygenów obecnych na powierzchni „złych” wirusów. Dotyczy to takżestosowanych przez Pfizera (i Modernę) ‘trucizn’ z mRNA. To zjawisko znali i rozumieli już w antyku zhellenizowani Rzymianie „quod non te occidit, fortior te facit” – co Cię nie zabiło, to Cię wzmocni! A ponieważ te masowe w ostatnich dwóch latach, czasami nawet WYMUSZANE na opornej ludności szczepienia takich jak ja starców, jak i ponad miliarda podobnych mi osób NIE ZABIŁY, TO NAS ONE WZMOCNIŁY.I tyle. I to jest cały mój „daremny trood” prób rozświetlenia wyraźnie mającej swe źródło bijące głównie w USA (Majewska, Jaśkowski, Zięba, Bein itd.) Umysłowej Antyszczepiennej Zaćmy. Jak w wypadku zawzięcie nagłaśnianych, przed kilkunastu laty, strachów przed Zubożonym Uranem, obecny, wyraźnie wspomagany „z zewnątrz”, rozlegający sięw szczególności na neon24 BEŁKOT renomowanych „antyszczepienników”, to tylko odwracanie uwagi od o wiele istotniejszych chorób cywilizacyjnych.

No i tutaj powracam do będącej rezultatem internetowej dyskusji, zarówno z mym kolegą z IBIB jak i nieco wcześniej ze „Świato(niedo)widem” (na WPS), dość ciekawej ocenymejdziałalności, niestety tylko jużw internecie. Na neonie24 “kowalskijan584” 24 października br. tak ocenił ten mój „daremny trood”:

Berkeley72 myli się w sprawie preparatów mRNA (niesłusznie zwanych “szczepionkami”) i w sprawie “co jest prawdziwe: ewolucja czy lamarkizm”. Ale pisze całkiem rozsądnie w sprawie szkodliwości nadjordańskiej dżumy i rozumie co się odwala na Zachodzie (cywilizacja TPD – “Technika-Pieniądz-Dupa” – jego określenie).

I tutaj dochodzimy do sedna sprawy. Przypomniana przez “kowalskijan584” ‘nadjordańska dżuma’ (tj. chrześcijaństwo krytykowane, już 75 lat temu przez Alberta Camus w książce pod takim tytułem), w sposób niejako automatyczny wymusza „systematyczne ukierunkowanie badań tak aby odsunąć wiedzę coraz dalej od prawdy” (Thompson 1979).

By odciążyć ISTOTĘ SŁOWA niniejszego tekstu, mającą zaledwie 120 lat historię całkowitego oderwania ZHEBRAIZOWANEJ TEORII EWOLUCJI, od jakichkolwiek poważnych obserwacji zachowania się zoon, przesunąłem do Przypisu 1.

Tutaj ograniczę się do powtórzenia rzeczy banalnej, której UPORCZYWE NIEDOSTRZEGANIE stanęło u podstaw pozorowanego na ”naukowy” BEŁKOTU dochodzącego z GIGANTYCZNEGO DZIŚ GMACHU Nauk o Życiu. Chodzi o ten Dobzhansky’ego brak się zainteresowania „dlaczego ćwiczenie wzmacnia mięśnie zamiast je osłabiać?”, oraz o nagminne obecnie (niedawno o tym słyszałem w Szwecji, przy okazji odwiedzin mego „comrade in arms” Izraela Szamira) odrzucanie istnienia piagetowskiej „regeneracji z nadkompensacją, nie krytycznych zaburzeń metabolizmu zoon” (patrz grafik Jaworowskiego z „helleńską” krzywą w kształcie „U” takich PRZECIWENTROPICZNYCH reakcji).

W pierwszej wersji niniejszego SŁOWA 

przytoczyłem fragment dyskusji na WPS z niejakim „(Świato)Niedowidem”, który logicznie zauważył „W kwestii ewolucji lamarckowskiej (…)DOWODEM(dziedziczenia usprawnień wykształconych fenotypowo) jest (było by) odnalezienie MECHANIZMU biochemicznego / mikrobiologicznego transkrypcji odwrotnej u danego gatunku / rodziny (itd.).

Obecnie, po przypomnieniu sobie tego co pisałem, w tej „Ciuciubabce naukowej” przed blisko 43 laty, pozwolę sobie przekopiować ówczesną mą wypowiedź na ten temat:

Powyższe SKOJARZENIE – czyli połączenie ze sobą odruchów myśli, wcześniej niezależnych – powtórzyłem następnie i w języku angielskim, w „Open letter to biologists” opublikowanym w Fundamenta Scientiae, nr 2/2 1981, Pergamon Press, Oxford (patrz strony 237 oraz 238).A następnie szerzej rozwinąłem w „Atrapach i paradoksach nowoczesnej biologii” przygotowanych, na zlecenie Naszej Księgarni” już w PRL-u w 1984 roku, ale opublikowanych dopiero w roku 1993.)

A to oznacza, że dość dokładne opracowania GENETYCZNYCH zasad powstawania odruchów warunkowych można znaleźć w literaturze. Ale niestety, CENZURA „hebraistów”, czyli czcicieli specyficznego BOGA, który nakazuje „wywyższać to CO NIE JEST by to, CO JEST UNICESTWIĆ” (1 Kor 1) robi swoje: tak ocenił te moje „Atrapy i Paradoksy” zoolog dr Jakub Szacki z Warszawy (jak się później dowiedziałem, z „przodującej nacji”): „Praca ta roi się od fałszywych teorii, przeinaczeń, trywializacji i poważnych błędów. Autor posługując się słowami Lamarcka określa darwinistów jako „niezdolnych do powiązania razem nawet trzech idei” itd.

Nie potrzebuję dodawać, że już samo Résumé(Abstract) mego „Listu Otwartego do Biologów” tak rozwścieczyło „zkomuteryzowanego neurologa”, Jean-Pierre Changeux (twórcę TEORII „uczenia się poprzez eliminację neuronów”- sic!), dyrektora w 1981 Instytutu Pasteura w Paryżu, że ja nareszcie NAUCZYŁEM SIĘ, że by się ratować należy, korzystając z amnestii (tak!) Stanu Wojennego, w kwietniu 1982 po prostu „czmychnąć” do PRL-u. (Jak mnie ostrzegali, już w 1976 roku moi nieco starsi, doświadczeni życiowo genewscy koledzy, Philippe Anker i Maurice Stroun „próbować rozwijać idee lamarckowskie to SAMOBÓJSTWO NAUKOWE”; niestety mieli rację, w Polsce, już tej WOLNEJ, zostałem w końcu doktorem Filozofii, obecnie emeritus.)

A zatem przejdźmy do sprawy, która winna interesować filozofów wszelkich odmian. Chodzi o mechanizm, zachowywania, przez zazwyczaj całe nasze życie, PAMIĘCI rzeczy, których nauczyliśmy się, szczególnie w młodości. Sławny amerykański lingwista Noam Chomsky na przykład zapewniał w swych przetłumaczonych na polski pracach, że „mamy istotne, wręcz przytłaczające dowody na to, iż podstawowe aspekty naszego życia umysłowego i społecznego, wśród nich także i język, są zdeterminowane jako część naszego wyposażenia biologicznego i że nie są nabywane przez proces uczenia się, a tym bardziej przez trening.” A ja wciąż pamiętam, jeszcze ze szkoły, że uczenie się jakiegokolwiek języka wymaga POWTARZANIA – czyli TRENINGU – prób mówienia w tym języku. Czyli ten „jednojęzykowy” (tak!) specjalista od Uniwersalnej (czyli angielskiej) Generatywnej Gramatyki, po prostu nie ma zielonego pojęcia o zasadach UCZENIA się języków! I na tej swej NIE-WIEDZY zrobił światową akademicką karierę. (Szczegóły w rozdziale „Konstruktywizm genetyczny Piageta vs. “przednarodzeniowy inneizm” odruchów warunkowych Chomsky’ego”, z mej pracy doktorskiej na UŚ w 2002/03 roku.)

Jako filozof zobowiązany patrzeć na osiągnięcia naukowe w sposób możliwie szeroki, pozwolę sobie zauważyć, że wychowani w oparach mozaizmu badacze, z wyraźną pogardą traktują maksymę Arystotelesa, wyraźnie przezeń ‘ściągniętą’ z inskrypcji na tympanonie Świątyni Apollona w Delfach „Poznanie siebie jest początkiem wszelkiej mądrości”)

W jaki bowiem sposób zapamiętujemy często powtarzane słowa i inne, często powtarzane czynności, aż stają się one u nas NAWYKIEM, zakodowanym w naszych organizmach przez kolejne dziesięciolecia? Ponieważ wszystkie nasze struktury białkowe są odnawiane (tzw. turnover) średnio co kilka tygodni, więc powstała, w jakimś momencie życia, zakodowana w strukturach białkowych „reakcja z nadkompensacją” na jakiś bodziec długo nie może przetrwać, bo znika ona wraz z kolejnym „pokoleniem” tych nadmiarowo odtworzonych struktur (np. nasz pogrubiony naskórek dłoni, pojawiający się w reakcji na jego otarcie przy pracy ciężkimi narzędziami, po kilkunastu dniach znika). Ponieważ odtwarzane białka są syntetyzowana na bazie ich genetycznych „matryc” (DNA i RNA) to te „matryce”, wraz z ich enzymatyczną „obudową”, to są właśnie ORGANY ZAPAMIĘTYWANIA szczegółów wciąż odtwarzanych (tj. regenerowanych) odruchów naszego jestestwa. Tym, co odróżnia żywinę (zoon) od nieożywionych maszyn, to są te dostrzegalne pod zwykłym mikroskopem ORGANY PAMIĘCI, posiadające biochemiczną zdolność „SAMONAPRAWY Z NADKOMPENSACJĄ”. Dlaczego taka, realizowana za pomocą odpowiednich enzymów SAMONAPRAWA DNA jest możliwa?

Otóż informacja zawarta w tych organach jest nie tylko ZDUBLOWANA (na podwójnych spiralach DNA) , ale i POCZWÓRNA (w komórkach diploidalnych). I dzięki znanym, enzymatycznym mechanizmom NAPRAWY (tj. regeneracji!) genów, informacja na nich przechowywana nie degeneruje się wraz z upływem czasu, ale dokładnie na odwrót, ulega UDOSKONALENIU wraz z aktywnym życiem poszczególnych organizmów – aż do okresu ich się starzenia. Poniżej przykład, jeszcze z 1980 roku, jak u lekarzy często przebywających w usytuowanych zazwyczaj w byłych kopalniach uranu (np. Kowary na Śląsku) „sanatoriach radonowych”, wyraźnie zwiększa się szybkość napraw (regeneracji) DNA, w porównaniu z grupą kontrolną:

Co więcej, wyraźna poprawa „jakości genetycznej” chromosomów zachodzi w trakcie seksualnego zespalania się męskich i żeńskich haploidalnych komórek nasiennych. W miarę losowe skrzyżowanie ich materiałów genetycznych w powstającej zygocie, ułatwia eliminację nie w pełni funkcjonalnych (mutacje chorobotwórcze!) odcinków chromosomów, oraz wyraźne zwiększa wigor i wydolność motoryczną dorastających mieszańców. (Jest to praktyka stosowana przez hodowców rasowych koni, zapobiegająca ich „przerasowieniu”; dzięki temu, wyraźnie PRZECIWENTROPICZNEMU zjawisku, gatunki roślin i zwierząt mogą trwać praktycznie w NIESKOŃCZONOŚĆ!).

Tak więc MATERIALNYMI ORGANAMI PAMIĘCI okazują się być nasze struktury genetyczne – które oczywiście ROSNĄ wraz z naszymi doświadczeniami życiowymi: w 2000 roku, po zbadaniu całości ludzkiego genomu, okazało się, że w naszym okresie embrionalnym mamy tylko ok. 30 tysięcy genów, a w wieku dorosłym ponad 100 tysięcy! Oczywiście nie wszystkie „drobinki” (określenie T. Łysenki), z informacją o odruchach warunkowych, WYUCZONYCH w trakcie aktywnego życia, są przesyłane do komórek nasiennych – przecież nie dziedziczymy wyuczonych przez naszych rodzicieli języków, ani ich na świat poglądów! Jednak pewien ślad wyuczonych – lub zapomnianych – kompetencji ruchowych się dziedziczy, względnie zanika, wraz z czasem. A to dzięki ISTNIENIU „drobinek” kwasów nukleinowych, wyspecjalizowanych w wewnątrzorganizmowej komunikacji (patrz prace Ankera i Strouna, 2001; z początkiem lat 1970 obaj omal nie wylecieli z pracy na Uniwersytecie Genewskim, gdy zaczęli robić doświadczenia, potwierdzające tę „łysenkowską” sugestię),

Zaś to, że w istocie nasza PAMIĘĆ (zarówno krótkoterminowa jak i później długoterminowa) jest kodowana genetycznie, to najlepiej widać u ludzkich WCZEŚNIAKÓW, które nie otwierając jeszcze oczu PAMIĘTAJĄ, z ludzkich przed-przed-historycznych czasów, że bezpośrednio po porodzie trzeba się było silnie chwytać pleców ich matek skaczących wtedy po drzewach. Ten „małpi chwyt” jest już w znacznym stopniu ZAPOMNIANY w wypadku noworodków zrodzonych normalnie, w 9 miesiącu ciąży.

Odnośnie tego ”genetycznego zapominania” odruchów które występowały u proto-ludzkich noworodków przed dziesiątkami tysięcy lat, wybitny francuski zoolog Pierre-Paul Grassé (o którym po jego śmierci w 1985 roku prasa pisała, że był to „ostatni encyklopedysta”) mi opowiadał, że ludzkie noworodki bezpośrednio po ich normalnym porodzie, posiadają tylko jeden spontaniczny odruch chwytania czegokolwiek wargami. Wszystkie inne odruchy, charakteryzujące nowonarodzone ssaki, są w naszym gatunku GENETYCZNIE – tzn. dziedzicznie – ROZKOJARZONE: na przykład końskie źrebaki od razu po ich porodzie mają odruch niezdarnego wstawania na cztery nogi – a u naszych dzieci trzeba czasem aż dwa lata czekać, zanim się NAUCZĄ samodzielnie chodzić!

Wystarczy powyższego zrzędzenia starzejącego się filozofa klasy emeritus. Przed przypomnieniem (Przypis 1) HEBRAJSKICH ŹRÓDEŁ patologii neodarwinizmu, pozwolę sobie wskazać na znany w świecie (pierwsza dwójka) oraz robiący kariery w Polsce (druga dwójka) zestaw WOJOWNIKÓW NIE-WIEDZY, wyspecjalizowanych w ZACIEMNIANIU mechanizmu UCZENIA SIĘ nowych kompetencji psycho-motorycznych.

Oczywiście zobowiązany jestem dodać, że bardziej szczegółowego opracowania osiągnięć powyższych ZELOTÓW ZHEBRAIZOWANEJ NIE-WIEDZY, nie udało się opublikować na neonie24, z którym zazwyczaj współpracuję. Wyraźnie redakcja tego portalu stara się realizować program, który zaanonsowałem w 2003 roku na World Public Forum Dialogue of Civilizations (WPDC) na wyspie Rodos: „GLOBALIZM – to projekt PŁASKIEJ ZIEMI i PŁASKIEJ KORY MÓZGOWEJ – a nie perspektywa Dialogu Cywilizacji” (w oryginale angielskim np. tutaj)